Inne w kategorii



Zobacz więcej (archiwum)

Jak oceniasz nowy serwis?





Uchodźcy
Pomoc integracyjna dla uznanych uchodźców

Cudzoziemiec, któremu władze polskie nadały status uchodźcy w rozumieniu Konwencji Genewskiej z 1951 r. o statusie uchodźców ma prawo ubiegać się o pomoc, której celem jest wspieranie jego procesu integracji ze społeczeństwem polskim (dalej: pomoc integracyjna). Szczegółowe zasady jej udzielania reguluje rozdział 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej oraz rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 29 września 2005 r. w sprawie udzielania pomocy uchodźcom. Poniżej prezentujemy zasady udzielania pomocy integracyjnej.

Pomoc integracyjna obejmuje:

1) świadczenia pieniężne na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego, w wysokości od 420 zł do 1149 zł miesięcznie na osobę (przy czym wysokość świadczeń jest uzależniona od indywidualnej sytuacji uchodźcy i liczby osób w rodzinie, zaś wysokość świadczeń w drugim półroczu trwania programu integracyjnego jest nieco niższa niż w pierwszym);
2) opłacanie składki na ubezpieczenie zdrowotne określonej w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia;
3) specjalistyczne poradnictwo socjalne.

Pomocy integracyjnej udziela starosta - poprzez działające w jego imieniu powiatowe centrum pomocy rodzinie (dalej: PCPR) - właściwy ze względu na miejsce zamieszkania uchodźcy. Pomoc uchodźcom w procesie integracji jest zadaniem z zakresu administracji rządowej realizowanej przez powiat. Wsparcie udzielane jest maksymalnie na okres 12 miesięcy, przy czym uchodźca, którego małżonek jest obywatelem polskim, nie ma prawa do otrzymania pomocy integracyjnej. W przypadku, gdy status uchodźcy uzyskała osoba niepełnoletnia pozbawiona pieczy rodziców lub opiekuna prawnego, kierownik PCPR zawiadamia właściwy sąd opiekuńczy.

Pomocy integracyjnej udziela się na wniosek uchodźcy (który obejmuje również małoletnie dzieci i małżonka, jeżeli posiadają status uchodźcy) złożony w terminie 14 dni od dnia uzyskania przez niego statusu uchodźcy. Wniosek (w załączniku wzór stosowany na terenie województwa mazowieckiego) powinien zawierać:

a) pisemną deklarację uchodźcy o zamiarze zamieszkania na terenie określonego województwa;
b) pisemne oświadczenie, że z podobnym wnioskiem uchodźca nie zwrócił się na terenie innego województwa;
c) pisemne oświadczenie o gotowości przystąpienia do uzgodnionego programu integracji.

Do wniosku należy dołączyć kopie:

1) decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców lub decyzji Rady do Spraw Uchodźców o nadaniu statusu uchodźcy;
2) Genewskiego Dokumentu Podróży wydanego przez Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców;
3) karty pobytu wydanej w związku z nadaniem statusu uchodźcy na terytorium RP;
4) innych dokumentów, którymi dysponuje uchodźca, mogących pomóc w opracowaniu programu integracji.

Pomoc integracyjna jest realizowana w ramach indywidualnego programu integracji (dalej: IPI, wzór programu w załączniku), uzgodnionego między powiatowym centrum pomocy rodzinie a uchodźcą. Pracownik socjalny PCPR przeprowadza tzw. wywiad środowiskowy z uchodźcą i jego rodziną, a następnie wspólnie z uchodźcą konstruuje IPI. Program określa wysokość, zakres i formy pomocy integracyjnej oraz wzajemne zobowiązania uchodźcy i PCPR.

Zgodnie z art. 22 ustawy o pomocy społecznej do zadań wojewody należy koordynowanie działań w zakresie integracji osób posiadających status uchodźcy, w szczególności w zakresie wskazania miejsca zamieszkania uchodźcy.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie przekazuje wojewodzie uzgodniony z uchodźcą program wraz z przewidywanymi kosztami jego realizacji. Wojewoda po akceptacji przedstawionego programu przekazuje środki na jego realizację. PCPR współdziała w sprawie pomocy uchodźcy w uzyskaniu możliwości zamieszkania z właściwym wojewodą i gminą, uwzględniając w miarę możliwości wybór miejsca zamieszkania dokonany przez uchodźcę. Uchodźca zamieszkuje w miejscu wskazanym przez wojewodę działającego w tej sprawie w porozumieniu z powiatowym centrum pomocy rodzinie oraz gminą. Rezygnacja przez uchodźcę ze wskazanego miejsca zamieszkania w granicach danego województwa w okresie 12 miesięcy trwania indywidualnego programu integracji oznacza rezygnację uchodźcy z realizacji programu. Zmianę miejsca zamieszkania przez uchodźcę w okresie 12 miesięcy trwania indywidualnego programu integracji dopuszcza się w szczególnie uzasadnionych przypadkach.

Powiatowe centrum pomocy rodzinie zobowiązane jest do:

a) udzielania uchodźcy informacji dotyczącej pomocy określonej w programie oraz warunkach jej wstrzymania lub odmowy udzielenia,
b) współdziałania z uchodźcą oraz wspierania go w kontaktach ze środowiskiem lokalnym, w tym w nawiązaniu kontaktu z właściwym dla miejsca zamieszkania uchodźcy ośrodkiem pomocy społecznej,
c) pomocy w uzyskaniu mieszkania, w tym w miarę możliwości w mieszkaniu chronionym,
d) prowadzenia z uchodźcą pracy socjalnej,
e) innych uzgodnionych z uchodźcą działań wynikających z indywidualnej sytuacji życiowej uchodźcy,
f) wskazania pracownika, zwanego dalej „realizatorem programu", uzgadniającego z uchodźcą program oraz wspierającego uchodźcę w okresie realizacji tego programu.

Uchodźca zobowiązany jest do:

a) zameldowania się w miejscu zamieszkania,
b) zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy w terminie ustalonym w programie oraz aktywnego poszukiwania pracy,
c) obowiązkowego uczestnictwa w kursach języka polskiego, w przypadku gdy zachodzi taka potrzeba,
d) współdziałania oraz kontaktowania się z realizatorem programu w ustalonych terminach, nie rzadziej jednak niż 2 razy w miesiącu,
e) innych uzgodnionych z realizatorem programu działań wynikających z jego indywidualnej sytuacji życiowej,
f) przestrzegania zobowiązań przyjętych w programie.

W przypadku niezrealizowania przez uchodźcę zobowiązań uzgodnionych w IPI, w szczególności braku aktywnego działania ze strony uchodźcy na rzecz jego integracji, realizacja pomocy może zostać ograniczona lub wstrzymana.

Pomoc integracyjna może zostać wstrzymana w przypadku:

1) uporczywego, zawinionego niewykonywania przez uchodźcę zobowiązań przyjętych w programie – przez okres do 3 miesięcy,
2) wykorzystywania pomocy w sposób rażąco niezgodny z celem, na jaki została przyznana – na okres do 3 miesięcy,
3) udzielania przez uchodźcę nieprawdziwych informacji o swojej sytuacji życiowej – do czasu wyjaśnienia okoliczności udzielenia takich informacji,
4) gdy upłynęło 60 dni pobytu uchodźcy w zakładzie opieki zdrowotnej – do czasu opuszczenia przez niego zakładu,
5) wszczęcia przeciwko uchodźcy postępowania karnego – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

PCPR odmawia udzielenia pomocy w przypadku, gdy:

1) uchodźca, wobec którego kontynuowana jest uprzednio wstrzymana pomoc, ponownie dopuszcza się działań wymienionych wcześniej w punktach 1–3,
2) uchodźca skazany został prawomocnym wyrokiem sądu,
3) cudzoziemiec pozbawiony został statusu uchodźcy.

Realizacja: EuMedia, Hosting: V11.pl

Copyright 2006-2017 PCPR.info All right Reserved

stat4u